Laatste week is aangebroken!

Eindelijk heb ik weer even tijd om mijn reisdagboek bij te werken en een nieuw blogverslag te typen. Leuk dat jullie het weer lezen!

Vorige week had ik een bijzonder gesprekje met een jongen:
We hebben het over dromen. De ogen van Kadek (15 jaar) gaan stralen en hij zegt dat hij heel veel dromen heeft. Hij begint enthousiast te vertellen. Hij wil programmeur worden en vertelt dat hij de oude laptop van zijn broer heeft gekregen. Zijn grote voorbeelden zijn Steve Jobs en Bill Gates. Hij heeft meer wensen. Hij wil een school oprichten in zijn dorp waar alle kinderen gratis Engelse les kunnen krijgen. Ook heeft hij als wens dat alle mensen in zijn dorp werk krijgen zodat ze niet meer hoeven te bedelen. Hij wil ervoor zorgen dat zijn moeder gelukkig is en een huis voor haar bouwen. Hij wil niet dat andere kinderen mee moeten maken wat hij heeft meegemaakt. Hij heeft een niet zo’n leuke tijd gehad, zijn vader is overleden. Hij wil dat iedereen “strong” is. Ik vraag of hij dat is. Hij zegt dat hij dat niet van zichzelf kan zeggen maar dat hij zou willen dat anderen dat over hem zeggen. Ik zeg dat ik hem een sterke jongen vind met prachtige dromen.
Ik had niet verwacht dat hij deze dromen zou hebben. Hij kwam bijna drie kwartier te laat de klas binnen met zijn pet op en mobiel in de hand. Ik kreeg de indruk dat het hem niet zoveel zou interesseren. Maar niets is minder waar, wat is het toch mooi om naar de verhalen van deze kinderen te luisteren. Ik kreeg er helemaal kippenvel van.

Wat heb ik nog meer meegemaakt:

-Op donderdag werden Jamie, Lisse, Zala en ik meegenomen voor een city-tour. Vier studenten van Slukat lieten ons hun dorp (Keramas) zien. We zijn bij een huisje geweest waar ze sarongs maken (één per dag en wij betalen er bijna niks voor!) en ergens waar ze oliën, wierook en zeepjes verpakten. Ook bezochten we een plaats waar ze plastic bloemen maakten voor bv. In het haar. Eén van de studenten liet ons haar huis zien. Ze woont er met haar hele familie (vader, moeder, broers, zussen, oma’s, opa’s, ooms, tantes, neefjes, nichtjes). Het huis bestaat uit allemaal kleine gebouwtjes bij elkaar en overal lopen kippen rond. Bijzonder om dit eens mee te maken. Als “normale” toerist zou je deze plekjes niet zomaar bezoeken.

-Vorig weekend zijn we naar Kuta geweest (vergelijkbaar met Chersonissos in Kreta). Als je hier op vakantie bent dan krijg je niet het echte Bali-gevoel mee. Het is heel druk, overal toeristen, auto’s, scooters, winkeltjes en cafés. We gaan een avondje stappen (club “Skygarden”), naar het strand (maar het gaat regenen), lekker eten (westers eten) en de winkeltjes bekijken (maar is allemaal hetzelfde). Op zaterdag bezoeken we de Pura Tanah Lot. Een tempel die in de zee staat. Deze tempel is erg bekend. Het is de meeste gefotografeerde tempel van Bali. Vooral bij zonsondergang kan het er prachtig uitzien. Helaas is het vandaag bewolkt en zien we dus niet veel van de zonsondergang. Onze foto’s zijn niet zo mooi als op de ansichtkaarten… Maar het was leuk om het gezien te hebben.

-Deze week starten er een hoop nieuwe studenten bij Slukat. Ze kunnen nauwelijks Engels. Omdat er nu erg veel vrijwilligers zijn (14!!), hebben ze de nieuwe studenten in kleine groepjes ingedeeld. Elke groepje van 4 of 5 studenten heeft één leerkracht. We gebruiken een nieuwe methode “Let’s go”. Het is leuk om de kinderen op deze manier Engels te leren. We starten met het alfabet, tellen tot 10, kleuren, vormen en korte gesprekjes (What’s your name? My name is …). Op de laptop staat het leerlingboek en de audio die bij deze methode hoort met liedjes, voorbeelden en gesprekjes. De kinderen zijn super braaf en doen goed mee. Deze week heb ik drie van deze beginners klassen (1x basic en 2x int.) en één andere klas met 20 (!!!) leerlingen. Gelukkig doe ik de andere klas samen met Susan. We hebben het liedje “The lions sleeps tonight” aangeleerd. Het is een groot verschil met de ochtendklas van vorige week. Toen was het telkens weer afwachten hoeveel studenten er zouden komen (2, 3 of 4) en nu zitten er ’s ochtends vroeg 20 (drukke) kinderen voor mijn neus. Een leuke nieuwe uitdaging! Net als de nieuwe studenten!

De foto's volgen (hopelijk) snel!

Ik vind het zo raar dat mijn laatste week is aangebroken! Ik ga er heel erg van genieten want ik heb eigenlijk nog geen zin om naar huis te gaan!!

PS. Ik ben dit verslag een het typen in een klaslokaal. Een jongetje komt binnenlopen. Hij is te vroeg voor de les (het is nu kwart voor 2 en de lessen beginnen pas om half 4). Hij pakt een zeem en schoonmaakmiddel en gaat de ramen schoonmaken, zo schattig!